پ . ن : توی گرمای تابس تـــــــــــون ! ...
پ . ن : مقاله ام بهم چند نمره ای داد ، مقاله چاپ می شه، مقاله فروخته شد ، مقاله توی رزومه آورده شد ... از یه مقاله بیشتر از این چه انتظاری می ره یعنی !؟!؟ ...
پ . ن :خبر فوت خسرو شکیبایی رو که شنیدم ، بجای اینکه بشینم به نوشتن یه پست کلیشه ای ؛ رفتم یه چند دقیقه مهربانی هایش رو گوش کردم و یه فاتحه ای خوندم و خلاص .... !!! ... به همین مهربانی ! ..

پ . ن : آقای فیلسوف توی تیم مقابل بود !
پ . ن : آدم از هر کدوم از دوران زندگیش یه چیز یاد گرفته باشه کفایت می کنه ... خوندن این سری از کتابای نیکولا هم برای خودش از اون دانسته های مفید زندگی م بود ... گرچه از اون دوران قفط همین کتاب رو نگه داشتم ... عوض می کنیم ! ...

-- کی گفته مقاله دادن کار راحتی ه !! ... این مقاله REIT که عملآ نه تنها بابا ، حتی بابابزرگ و بابای بابابزرگ ، بابای بابای بابابزرگ ... بلکه تمامی عناصر ذکور خانواده رو از جمله عمو ، عموی بابا ، عموی عموی بابا ... دایی ، دایی بابا ، دایی دایی بابا .... همینطوری بگیر برو تا آخره ما رو اوورده جلوی چشمامون ... آخرش خوبه که هیچی نشه ... فردا Deadline ه ... همه اقوام و خویشاوندان مذکور در بالا هم دارن جلوی چشمم رژه می رن ... یه رژه خاندانی !

-- می دونی !! ... بعضی وقتا لازم که آدم از توی قطار زندگیش پیاده بشه ... منظورم اینه که وقتی به ایستگاه رسید پیاده بشه ... هم یه هوایی می خوره هم یه نگاهی می ندازه به مسیری که تا اون ایستگاه می اومده ... هم یه دیدی می ندازه ببینه چقدر راه مونده تا ایستگاه آخر ... هم دیگه تکون های قطار ناراحتش نمی کنه ... هم توی سرعت قطار مناظر رو از دست نمی ده ... و خلاصه هزار و یکی هم ، هم ، هم ه دیگه ... می دونی !! ... لازمه برای رسیدن بعضی وقتا نرفت ... تکون نخوری می رسی ... گرفتی چی می خوام بگم !!! ...

-- می گم "عجیبه ها" ... BBC Persian از فیلتری خارج شده ... حالا سوال پیش می آد یکی تفاله ش رو از فیلتر در اوورده یا از تمام سوراخ های فیلتر خودش رد شده و از اون ور قیف اومده پایین ... !؟؟!؟!؟ ... الله العلم !! ..

پ . ن : گاهی هم با یه دست یه جالـــــــــــــــــــیز هندونه برمی دارن ! ....
پ . ن : الان به آدم های درجه دوم رسیدم ... بعید نیست تا مهر به جرگهء سومی ها بپیوندم ! ...

-- باورت می شه من تا حالا ، هیچ وقت از کسی انتظار نداشتم من رو بیشتر از دیگری مورد توجه قرار بده !!! ... می دونم انتظار زیادیه ، این نداشتن انتظار .... شاید دلیل مورد توجه بودن به میزان کافی ه !!! ... یا شایدم دیگری رو برای توجه کردن ارجح می بینم ... هر چی هست و هر چی اسمش رو می ذاری اینطوری ام و حرفی از این نیاز نمی زنم ... هنوزم که بهش فکر می کنم انتظار مورد توجه قرار گرفتن نمی آد سراغ ام ... یا از این بابت ارضاء شدم یا این حس ، یه حس مرده ست ... تحلیلش با شما !

-- همه چیز بهانه ست ...یه بهانه ای ساده ... هر چیزی رو که فکرش رو کنی توی زندگی برای خودش بهانه به حساب می آد ... یه بهانه که بسته به عمقش دیر یا زود پوچیش معلوم می شه ... بهانه های پوچ زندگی ... من دنبال یه بهانه پر می گردم ... توی این بازی گل یا پوچ زندگی ! ...

-- درس هفته : " داشتن باجناق از داشتن مترسک سر خرمن وحشتناک تر می باشد ... "

-- مرکز تحقیقات شریف هم محیط جالب و دوستانه ای داره ... کلاغا روی سیم های برق خیابون های اطراف دارن برای TOEFL می خونن ! ... یه گربه زیر ماشین هم داشت چک می کرد کی باید GRE general بنویسه ... هنوز نیومده داریم جابجا می شیم ... من طبقه هشتم ساختمون جدید رو بیشتر ترجیح می دم .... :) !

-- خوابم !!!!!

پ . ن : 40 متر بر ثانیه می شه حدود 145 کیلومتر بر ساعت که ذهنی خودم حساب کردم ... بزن به تخت ! ... تق تق !!!
پ . ن : NYSE : NewYork Stock Exchange ...

-- بالاخره توی این مسافرت آلبوم آریان رو که با Chris DB خوندن شنیدم و گیر اووردم ... قسمت های Chrisش رو من می خونم و باقی هم فارسی هاش رو ... And This Endless Road that We Are on !!! ....

-- قبل از سفر رفتم تالار ... خوده تالار بورس که نیست ... خونه علی ه ! ... من اسمش رو گذاشتم تالار برای اینکه همش در حال سیاحت بازار می شیم ... یه خونه 60 متری ... یه خوابه و نقلی ... طبقه پنجم ... رو به کنال و صدای شرشر آب ... کف پارکت ... با یه آشپزخونه پر از سس و ادویه اساسی ... از همه مهمتر یه خط ADSL و یه سیستم ... بدون تلویزیون ! اما پر از فیلم ... وقتی قیمت سهام ها می ره بالا جشن می گیریم و شراب انگور و ژامبون خوک می خوره ... هر وقت تکون نخوره ، شراب می خوره و استیک .... هر وقت بیاد پایین ، زنگ می زنه از چوبیز پیتزا بیارن با نوشابه ... سهامش می رفت بالا ... اما من شماره چوبیز رو ترجیح می دادم ... احساس کردم یه ذره نیم پزه ... اما چون مهمونم چیزی نمی گم ... آخرین تیکه رو که می خورم جعبه ش رو می خونه ... ریز، کنار لبهء در نوشته : " برای رسیدن به طعم واقعی پیتزا چند دقیقه در مایکروفر بگذارید ! " ... " طعم واقعی پیتزا پیشکش ، می مردی درشت تر بنویسی حداقل خام خام نخوریم ؟؟ بی معنی !!! " ....

-- با کلمات زیر جمله بسازید : ( زنده ، زندگی ، است )
زندگی ، زنده است ...
است ، زندگی زنده ...
زنده است ، زندگی ...

-- خدا شب رو با شکم خالی هر کسی صبح کنه ، با شکم من صبح نمی کنه ... خدایا !!! بخورمت ! ...

-- از شوخی گذشته چقدر دوست دارم این صفتش رو به من یه ذره بده ...

-- یکی از مورد علاقه ترین لحظات زندگی شده ساعت 9:40 ... توی سکوت ملی ... یه موزیک ملایم گوش کردن و پست زدن ... گهگاهی هم صدای کتاب هایی که کتابدار داره می ذاره توی قفسه بلند می شه ... برای تنوع !

-- من هر وقت میدون آزادی رو می بینم می گم : " علــــــــــــــی ! خشتکو ! " ... نمی دونم چرا اینطوری ام من ! ...

-- می رم مسافرت ! ...

As I stumble on this journey
Along the road to what is real
I'm not made of steel
I'm not made of steel

With all the lessons of my learning
All the strength that I possess
Still there are mountains I
wish I was moving
That take much more than my best

There are plans beyond my power
There are dreams beyond my reach

Oh these eyes deceive the words I speak
Don't tell the story inside
So don't belive the face you see
It's only the face of my pride

I'm not made of steel
I'm not made of stone
I can't be anything more than I'm made of
I can't do it all on my own
I'm only a man
Flesh and blood is all I am

You think I can carry the
world on my shoulders
That don't mean that I can
I can bend I can Break I can feel
I'm not made of steel

They teach you well to wear your armor
But what you've learned is just a lie
And there's price to be paid for denying
With every tear you never cry
Don't ever show, don't let them know
The heart you never reveal
Don't ask me why don't make ne hide
The pain you don't think I can feel

پ . ن : در حال حاضر این lyric برای من بیشتر از هر شعر دیگه ای معنی می ده ... از اون چیزایی که خیالی نیست اگه صداش از هدفون بزنه بیرون و وقتی یکی حرف می زنه خودم رو به اون راه بزنم که مزاحم نشه ... خواستم لینک YouTube ش رو بذارم ... اما حتمآ شنیدین ... Beneath a milion stars !!! ...

پ . ن : پیش داوری نکردن به نظر من از نون شب هم واجب تره ... فکر می کردم یه مشکل بزرگی درست شده و خودم رو داشتم کم کم آماده می کردم که با یه ایمیل سر و تهش رو هم بیارم و قضیه رو از طرف خودم با قضاوت خودم حل کنم ... باور کن حتی متنش رو هم نوشته بودم ... اما یه دفعه با خودم گفتم " برادره من بذار حداقل یه زنگ بزنم! شاید چیزی نباشه که فکر می کنم " ... اینطوری شد که زنگ زدم و موضوعی نبود که بخواد حل بشه و منم الان خیلی خوشحالم ... :) ! ...

-- مردک روی دستش خالکوبی کرده : " Living is easy with eyses closed " ... برای همینه که می گن بهتره زیاد به ظاهر آدما زیاد توجه نکنی و باطنشون رو بگردی ... این بنده خدا هم باطنش روی خالکوبی های دستش زده بیرون .. راست می گه ! ... Live easy داداش ! ... منظورم Dude بود ...

-- اولین قدم برای رسیدن به چیزی که تا حالا نداشتی این نیست که کاری کنی که تا حالا نکردی ! ... به نظر من اولین کار اینکه این صفرهای ذهنت رو باز کنی که بتونی تصورش کنی ... همین که توی مخیله ت بتونی باهاش رابطه برقرار کنی بقیه ش کاری نداره ... این یکی آخرش داداش داره ...

-- من تنها ! ... اما گشنه که نه ، خسته هم نیستم ... همین ! ... همون تنهایی رو بپیچ !

-- از شما چه پنهون یه نگرانی عظیمی افتاده بهمون که نمی شه با کسی مطرح کرد ... اگه خودم بخوام آستین بالا بزنم باید پاچه هام رو هم بالا بزنم و کارای دیگه رو گلمال کنم ... یعنی عملآ فاتحه برنامه های خودم رو بخونم ... در حدی هم نیست که بخوام با خونه مطرح کنم و باید یه جوری خودم حلش کنم ... دوست و آشنا هم که دیگه نگو ! ... حالا من موندم چطوری می شه این چند مورد متناقض رو توی یه تصمیم گیری یه جا با هم جمع کرد ... مامان که رفت اصفهان ... قبل اینکه بابا هم بره و من بمونم و اتاق حوضی شکلم ، بهتره یه سر نخی به بابا بدم که بعدآ بشه یه جورایی موضوع رو بازتر کرد ... من الان بیشتر از هر وقته دیگه احتیاج به ساپورت دارم ... ساپورت که نمی شه گفت ، اما چون واژهء مناسبتری براش پیدا نمی کنم شما یه چیزی توی همین حوالی ساپورت داشته باشین ...

-- پسره سه روز می آد و کلی باهام معاشرت می کنه و من توی تمام مدتی که در حال انجام روابط اجتماعی هستیم دارم به این فکر می کنم اسم این بابا چی بود ؟؟؟؟؟ .... آخر تحملم تمام شد و ازش پرسیدم ... نمی تونست هضم کنه ! ... فکر کنم اسهال گرفته بوده ... شایدم یبوست ...

پ . ن : من هنوزم که هنوزه ، توی زندگی یه سوال اساسی و بدون پاسخ دارم ! ... به بهترین پاسخ ها به رسم یادبود، یه زندگی نفیسه بدون دغدغه از طرف روزگار هدیه داده می شود ..

1- Iran Music کدوم کاناله ؟
2- فرض کن ، دانشجوی ارشد مملکت ابرو برداره و بره توی کلیپ و بازی کنه و بعدشم بیاد سر کلاس و از اون بدتر بره سر کلاسی که باید درس بده ...
3- کسی به تو نمی آد همچین پیشنهادی بده !
4- خونه رام نمی ده و باید شبا توی همون کلیپ بخوابم ! .. شرمنده ، کلیپه! مهمانسرا که نیست ...

پ . ن : امتحانا تموم شد و من به این نتیجه رسیدم که استراتژی شب امتحانی بودن مفیدتر از یه ترم پارو زدنه ! ... پاروها بالا ...
پ . ن : می دونم بابا ! ... fashion ...
پ . ن : یادم نبود ، پاروها تو آب ... می خوام تافل بدم ! که بعد با خیال راحتتر بشینم سر GRE , GMAT ! ...
پ . ن : مسافرت نیاز اساسی به من داره ...
پ . ن : حالم از سکوت ملی می خواد داد بزنه ... امروز به چرخیدن گذشت ... به مناسبت دو هفته نچرخیدن ! ...
پ . ن : فردا سری 5ام تنها در خانه شروع می شه ... من هر روز یخچال رو چک می کنم و چرتکه می ندازم که چی بخورم که آخرش از گرسنگی نمی رم !

پ . ن : این سلامتی عجب چیزه خوبیه هاااا ! ... یه روز و نیم این ویروس ها افتاده بودن به جونمون و ما رو به حالت افقی اینور اونور می کشوندن ... حتی توی دستشویی ! ... بزنم به تخته الان سر پا هستیم ...
پ . ن : ثانیه شماری می کنیم برای حلول پایان امتحانات ... واقعآ خسته کننده بود این همه امتحان دادن ... گرچه چسبیده و بدم نمی آد یه چند تا درس از دانشکده اقتصاد بردارم ... تا ببینیم اوضاع و احوال مالی بر چه وفقی می گرده ...

پ . ن : این http://pixdaus.com/pics/xpyJeAPwKeIv.jpg رو ببینین و ببینین چقدر دنیای ما بزرگه ! ... صبر داشته باش و آخرش رو ببین !

پ . ن : نیچه می خوندم ، گفته : "من در خانه خود ماوا دارم.
از هيچ تنابنده‌ايي در هيچ چيز
پيروي نمي‌كنم!
و به ريش هر استادي مي‌خندم
كه به ريش خود نخنديده‌ است! " ...

این نیچه دیوانه ست ... دیوانه تر از اون من(!) که نشستم حرفاش رو می خونم ... با این کار به ریش خودم خندیدم ...

پ . ن : زیاد طول نکشید ، در حد هف هش ثانیه ... اما هنوزم زیر فشارشم !

مربوط می شه به 2 هفته پیش ... یه کم اینور اونور فرقی نداره ... شنیدم یکی فوت شده ... اسمش آشناست ! ... یه جایی شنیده بودم ... تا خوندم فخی از "یک عاشقانه آرام"ش نوشته دوزاریه افتاد ... راست می گه ... این کتاب تخلیه "یک عاشقانه آرام" پس ماله این بود ... نکته جالبش این بود که برای اونم چند سال پیش ملموس تر بوده ... اگه منم این کتاب رو همون 5 سال پیش خونده بودم شاید حس بهتری نسبت بهش داشتم تا الان که توی ردهء کتاب های ژول ورن می بینمش ... بلکه ژول ورن حرفاش رو می شه الان درک کرد ... چند باری خواستم عزمم رو جزم کنم و بشینم به خونمش اما خیلی که نه! دریغ از یه ذره رابطه عاطفی با اون همه عاطفهء نوشته شده ... هیچ رقم لمسش نکردم ... هنوزم اینطوریه ! ... می دونی رفیــــــــــــق ... بعضی وقت ها فکر می کنم زندگیم یه کسی رو کم داره ... بعد که از یه زاویه دیگه نگام می افته ، می بینم انگار یکی دیگه من رو کسری داره ... حالا نتیجه این کم و کسری آخرش به کدوم ور ترازو سنگینی می کنه نتیجه ش این می شه که (ی.) من رو می کشونه زیر پله های سالن و "فلانی برای فلانی آمارت رو ازم خواسته! چی بگم ؟" ... بگو " اینقدر اولویت توی زندگیش داره که وقتی برای هدر کردن نمی مونه ! " ... حالا که به این کتاب فکر می کنم؛ به این شک می کنم که چیزی رو نوشته که اعتقاد داشته یا اینکه فقط تخیلاتش بوده و دوست داشت که اینطوری می بود !؟ ... در حد همون 4 صفحه اولی که خوندم این سوال ها می آد توی کله ام که بدون جواب هم خودشون بسته می شه و هم کتاب ... شایدم نیازم اینه یکی این منه وحشی شدهء رم کردهء لجام گیسخته رو رام کنه یه جوری که همیشه آرومش بمونم !!! ...فقط تنها فرقی که این سرکشی با بقیه سرکشی ها داره اینه که یه سرکش بی آزارم می کنم ...
القصه این که کتاب مذکور که تحسین همه رو به آسمون بلند کرده برای ما که معنی چندانی نداشته ! ... برای "یک رم کردهء آرام"

قبل از پ.ن چی می نویسن ؟ همون ........... " این یک نوشته کاملآ صادقانه بود ، دوست نداشتم وقتی به یه چیزی اعتقاد ندارم اینجا رو سیاه (سفید!!) کنم ... علیرغم اینکه هیچ کس رو ندیدم به این صراحت ضد بنویسه." ...

پ . ن (آخر) : سه روز ، هر روز ، 8 تا 10 صبح ، سه تا امتحان ، یکی از اون یکی وقتگیرتر ... برای امتحان ریاضی فازی (Financial Math) که رکورد 15 صفحه رو شکوندم ... برای ریاضی مهندسی دوران لیسانس بیشتر از 10 تا ننوشتم ... تا از این 15 صفحه ، صفحه ای 2 وجب ، چند وجبش رو خدا قبول کنه ...

پ . ن (این دیگه آخریش!) : تا حالا اینقدر بدون up اینجا نمونده بود ... حتی وقتی کنکور ارشد بود ... خیلی از حرفا زده نشده به فراموشی رفت ! ... تکرار نمی شه ... (قول به خودم!!!) ...

پ . ن : چقدر امروز خسته ام ! ... به عمرم اینقدر بی جون نبودم ... یکی بیاد من رو بلند کنه ببره جایی که می خوام باشم ... بعد باز کولم کنه ببره جای دوم ... یه ذره همونجا صبر کنه بعد ببره من رو بذاره توی تخت و پتو رو بکشه روم و تا اطلاع ثانویه بیدارم نکنه ... قبل از اینکه پتو رو بکشه روم جوراب هام رو از پام در بیاره ... پشت سر هم چراغ رو خاموش کنه و در رو ببنده ...

" خدااااااااااااا ، یعنی می شه ؟! " ...

خیلی خسته ام .. خستـــــــــــــه ! ... بی رمق و بی جووون ! ...