|
||||||
|
● دربارهء من
●راه های تماس با من - به عدد خلق الله
● Add to Favorites
● آنهايي كه هستند و آنهايي كه رفتند
● حرف هايي از روي ســادگي
● گاهی به آســمان نگاه کن
● فلك را سقف بشكــافيم
● Maryam, Me & Myself
● يادداشت هـاي نويد
● يك ليوان چاي داغ
● خرس قهوه ای
● مرگ قسطی
● من لاگ
● زویی
● بارون
● آقای دکتر !!! ...
● ..Rainy evening !
● ساده !
● مث کفتر روی پشت بوم !!!
● یه دختر ژاپنی برمی داره !
● Dreamin !!!
● نعمت !
● زندگی ادامه دارد ......
● خونه مادربزرگه !!!
● شبانه
● شکرانه
● صادقانه
● صبحانه
● عارفانه
● عاشقانه
● عاقلانه
● عصرانه
● غرغرانه
● مردانه
● پسرانه
● October 2008
● September 2008
● August 2008
● July 2008
● June 2008
● May 2008
● April 2008
● March 2008
● February 2008
● January 2008
● December 2007
● November 2007
● October 2007
● September 2007
● August 2007
● July 2007
● June 2007
● May 2007
● April 2007
● March 2007
● February 2007
● January 2007
● December 2006
● November 2006
● October 2006
● September 2006
● August 2006
● July 2006
● June 2006
● May 2006
● April 2006
● March 2006
● February 2006
● January 2006
● December 2005
● November 2005
● October 2005
● September 2005
● August 2005
● July 2005
● June 2005
● May 2005
● April 2005
● March 2005
● February 2005
● September 2004
● August 2004
● July 2004
● June 2004
● May 2004
● April 2004
● March 2004
● February 2004
ربط این عکس کاملا واضح و مبرهن است که به حس مذکور مربوط میباشد...که صاحب این حواس... بزنه به این منظره و هی قدم بزنه و بزنه و بزنه و برسه به درخت و زیرش دراز بکشه و بعد باز بلند بشه قدم بزنه و بزنه و بزنه تا برسه به مه و گم بشه توش و تمام این مدت فکر کنه که چه جوری میشه به همون بزرگی بود که بالاتر ذکر شد...عمرا خودت هم نمیتونستی این همه ربط پیدا کنی :دی
نوشته شد توسط: نرگس | November 3, 2006 09:03 PM