کـــار بد

پنجشنبه ۲۸ اردیبهشت ۸۵ | ۷:۱۶ بعدازظهر

به مناسب رفتن به دیار

به مناسب رفتن بابک به دیار غربت ، بچه ها یه قرار کوه گذاشته بودند . باید زودتر از این حرفا می رفت کانادا و پشت و سرش رو هم نگاه نمی کرد . آخه شما بگین کسی که کارت اقامت هم داره اینجا می مونه ؟! ..البته اگه من بودم می موندم .
آهـــــــــــــــــــــا داشتم می گفتم ... قرار کوه گذاشته بودند و من طبق معمول تمام خوشگذرونی های دسته جمعی دانشگاهی نرفتم ... مثله مهمونی افطاری توی نایب ، برنامه کاشان و کوه و ... القصه !! نرفته بودم ... دیروز جواد زنگ زد که الا و بلا باید بیای ... گفتم : مگه بازم قرار گذاشتین ؟! این بابک کی می ره ما رو خلاص کنه ؟! ... از همین الان برای 28 خرداد قول ابالفضل ازم گرفته که برم ... بجای سوره معافیت و فارغ شدن حالا باید برم کوه ... چه خواب و نقشه ای برام کشیدن ، من بی خبرم ! جمشید هم گیر داده بود به مناسب معافیت و گرفتن مدرک مهمونی بگیرم !!!!

پارک هنرمندان هم برای خودش جایه ؛ البته ساختمون هنرمندان منظورمه ... وقت کردم طرفای ایرانشهر بازم می رم . اما کافی شاپش اصلآ جای بدرد بخوری نبود .. هوس امتحان کردن نکنید .

این آهنگ Nilsson , Without You حد دیونگی آدم رو به اوج خودش می رسونه ... موسیقیش ، لحن خوندن ، زیر و زبرهاش حرف نداره .. یه صعود آروم داره و یه فرود آرومتر ... آدم رو به مرز جنون می کشونه .. از جنونه آرومه شروع و پایانش گرفته تا وقتی با دیونگی تمام روی پیانو می کوبه ... متن انگلیسی روون و قابل فهمی داره ... بدم نمی آد بنویسمش :

No, I can't forget this evening
Or your face as you were leaving
But I guess that's just the way the story goes
You always smile but in your eyes your sorrow shows
Yes, it shows

No, I can't forget tomorrorow
When I think of all my sorrows
When I had you there but then I let you go
And now it's only fair that I should let you know
What you should know

I can't live if living is without you
I can't live, I can't give any more
Can't live if living is without you
I can't give, I can't give any more

پ . ن : هر کی آلبوم های زیبا شیرازی رو داره من همین الان راه می افتم و می آم ازش می گیرم ... با تشکری ، سپاسگزارانه !!!

پ .ن : any more .......