از خودم پرسیدم ......
بهشت رو دوست دارم یا جهنم ؟!؟!؟!؟!
احتیاج نبود زیاد فکر کنم ....
آخه اونقدرا هم فرقی نمی کرد....
هر دو جا تا دلم بخواد دوست دارم .
خوبه آدم برای هر کاریش آشنا داشته باشه ... دیگه حرص و جوش اینکه یه وقت سرت بی کلاه بیمونه رو نمی خوری . با خاطری باز و قلبی مطمئن بازدهی آدم می چسبه به سقف آسمون . .
البته تا آدم اعتماد به نفس نداشته باشه هیچ کس حاضر نمی شه بشه آشنای شفیق ... دروغ می گم ؟! فقط یه ذره زبون می خواد و یه لحن مودب و یه ظاهر مهندسی .... الباقیش خودش می ره جــــــــــــلو !